Jak żyli i rządzili brzescy książęta? Część 1.

Księstwo, które istniało już w XIII wieku

Historia miasta Brzegu jest bardzo głęboka i bogata. Chociaż nasze miasto nie zalicza się do tych największych w Polsce, to z całą pewnością można powiedzieć, że nasza historia mogłaby zadziwić niejednego warszawiaka, krakowiaka, gdańszczanina, poznaniaka czy wrocławianina. Bowiem to już w XIII wieku, w dobie rozbicia dzielnicowego Brzeg stał się drugą stolicą nowo wydzielonego księstwa legnicko-brzeskiego. W tym cyklu wpisów postaramy się przedstawić życiorysy książąt brzeskich. Zapraszamy na część 1.

Bolesław II Rogatka

Bolesław, który otrzymał przydomki Łysy oraz Rogatka był najstarszym synem Henryka II Pobożnego. Urodził się prawdopodobnie w 1220 roku. Teren, którym władał Henryk II jeszcze za swojego życia był bardzo rozległy jak na realia rozbicia dzielnicowego. Był to bowiem cały Dolny Śląsk, Małopolska wraz ze stołecznym Krakowem, księstwo wielkopolskie oraz Ziemia Lubuska. W 1241 roku Henryk II poległ w bitwie pod Legnicą. Sytuacja ta wcale nie była dla Bolesława tak korzystna jak mogłoby się to wydawać.

Problem tkwił w tym, że Bolesław posiadał piątkę braci. W momencie śmierci ich ojca, tylko Bolesław oraz drugi syn Mieszko byli pełnoletni i nadawali się do samodzielnego rządzenia. Wówczas pojawiły się liczne kłopoty. To Krakowa wyruszył Konrad Mazowiecki i po początkowym oporze ze strony miasta, wkroczył do stolicy, gdzie zdobył koronę księcia krakowskiego. W tym samym czasie panowie wielkopolscy wyrazili jasną niechęć wobec Bolesława Rogatki. Swoje pretensje do Poznania zgłosili bracia – Przemysław I oraz Bolesław Pobożny. Ich ojciec, Władysław Odonic był księciem wielkopolskim, zaś po jego śmierci do swoich domen ziemie te przyłączył Henryk I Brodaty, dziadek Bolesława Rogatki.

Darem z nieba dla Bolesława Rogatki była śmierć jego brata Mieszka w 1242 roku. Książę zmarł, mając 19 lat nie pozostawiając po sobie następcy. Dzięki temu Bolesław ponownie zaczął władać Ziemią Lubuską. Na jego nieszczęście spór z Przemysławem I oraz Bolesławem Pobożnym przedłużał się. Nie mogąc zdobyć żadnego poparcia w Wielkopolsce Rogatka ostatecznie ustąpił braciom.

Tymczasem pełnoletność osiągnął trzeci syn Henryka II Pobożnego, Henryk III Biały. Dogadał się on z Bolesławem w sprawie podziału księstwa wrocławskiego. Z tego księstwa zostały wydzielone dwie dzielnice – księstwo wrocławskie oraz księstwo legnicko-brzeskie. Bolesław miał prawo do wyboru księstwa dla siebie jako pierwszy. Zdecydował się on na Legnicę oraz Brześć, głównie z powodu kopalni złota, ale także dlatego, że nie był on zbyt lubiany we Wrocławiu. Potajemnie liczył na to, że Henryk III nie poradzi sobie z napiętą sytuacją we Wrocławiu. Ku zdziwieniu starszego brata, stało się inaczej. Henryk III zdobył sobie sympatię wśród wrocławian. Wobec tego Rogatka postanowił zgłosić swoje pretensje do Wrocławia, co spowodowało wybuch wojny w 1248 roku.