Jak żyli i rządzili brzescy książęta? Część 8

Regencja i powrót do korony czeskiej

W ostatnim wpisie z naszego cyklu dotyczącego dawnych władców Brzegu omówiliśmy sobie rządy Henryka VII z Blizną oraz Ludwika II Brzeskiego. Jeżeli przegapiłeś ten wpis, to serdecznie zachęcamy do jego przeczytania, a jeżeli jesteś tu po raz pierwszy, to zachęcamy do przeczytania cyklu od początku, dzięki czemu niczego nie przegapisz.

Po śmierci Ludwika II Brzeskiego Brzegiem rządziła jego żona, Elżbieta Hohenzollern. Miasto było jej wdowią oprawą. Po jej śmierci w 1449 roku nikt z krewnych Ludwika nie przejął władzy w Brzegu, a to z tego powodu, że możnowładcy się zbuntowali. Brzeg znalazł się wówczas w Królestwie Czeskim jako część tego Państwa. Piastowie powrócili tu na tron w 1453 roku.

Powrót Piastów do władzy i zmiana układu

Najpierw w Brzegu w 1453 roku, a później w Legnicy w 1454 roku władzę odzyskał Fryderyk I Legnicki, praprawnuk Henryka VII z Blizną. Był on jednak wówczas dzieckiem, gdyż urodził się 1446 roku. Tron został mu nadany przez arystokrację czeską. Do czasu osiągnięcia pełnoletności regencję w jego imieniu sprawowała matka, Jadwiga Legnicka. W trakcie samodzielnych rządów skupił się na poszerzaniu domeny poprzez wykupowanie kolejnych miast oraz księstw od ościennych możnowładców. Zmarł w 1488 roku, w wieku 42 lat.

Po śmierci Fryderyka I jego synowie byli jeszcze małoletni. Wszyscy trzej zostali książętami legnicko-brzeskimi. Władzę w ich imieniu, kiedy byli jeszcze dziećmi sprawowała matka, Ludmiła. Najstarszy syn, Jan zmarł w 1495 roku bezżennie i bezdzietnie. Samodzielną władzę objęli w 1498 roku dwaj młodsi bracia – 18-letni wówczas Fryderyk II oraz 17-letni Jerzy I. W 1505 roku podzielili między sobą domenę ojca, a Brzeg przypadł Jerzemu.

Jerzy I okazał się władcą niezbyt ambitnym ani energicznym. Nie wykazywał się zbytnią inicjatywą w prowadzeniu polityki zagranicznej. Zmarł bezpotomnie w 1521 roku, mają 40 lat. Wówczas Brzeg przeszedł ponownie pod władzę Fryderyka II. Książę ten, w przeciwieństwie do swojego młodszego brata wykazywał się dużą inicjatywą, rozbudowywał i unowocześniał miasta, w których rządził, kupował też nowe tereny od ościennych władców. Zasłyną jako mecenas nauki. Zmarł w 1547 roku w wieku 67 lat.