Park Miejski w Oławie to prawie 24 hektary zieleni w południowo-zachodniej części miasta, nad samą rzeką Oławą. Zaczynał jako teren przy dawnej strzelnicy bractwa kurkowego, a dziś to miejsce na spacer, bieganie, odpoczynek nad stawami i dzień na basenach. Leży tuż przy dworcu PKP, więc łatwo go odwiedzić jako przerwę w podróży albo krótką wycieczkę z Wrocławia. Nie ma tu pałacu ani wielkich zabytków. Jest za to spokojny, dość dziki park, który mieszkańcy naprawdę używają.
Park Miejski w Oławie – co to za miejsce
Park zajmuje 23,6 ha, z czego ponad hektar to woda. Leży na dawnych terenach zalewowych rzeki, więc grunt jest nizinny i podmokły, z niewielkimi pagórkami i kilkoma polanami. Rzeka Oława płynie przez środek i dzieli park na dwie części. Nie jest to już jej stare, kręte koryto, bo w latach 70. XX wieku zostało uregulowane i wyprostowane.
Park jest więc raczej naturalistyczny niż reprezentacyjny. Nie ma tu równo przystrzyżonych rabat jak w parkach pałacowych. Część terenu jest dość swobodna, z samosiejkami i łęgowym drzewostanem. Podczas inwentaryzacji naliczono tu 29 gatunków drzew wysokich, w większości samosiewów. Zwolennicy parków „wylizanych” mogą się rozczarować. Kto lubi miejską zieleń z odrobiną dzikości, będzie zadowolony.
Historia parku – od strzelnicy bractwa kurkowego do dzisiaj
Początki sięgają około 1824 roku. Bractwo kurkowe przeniosło wtedy strzelnicę ze starych fortyfikacji miejskich, z północno-wschodniego bastionu, na łąki nad rzeką. Teren należał do miejskiego młyna i leżał daleko od ówczesnego centrum. Park wyrósł obok strzelnicy, na istniejącym już drzewostanie nadrzecznym. Istniał na pewno w 1842 roku, kiedy ruszyła pierwsza linia kolejowa na Śląsku, z Wrocławia do Oławy.
W połowie XIX wieku przy strzelnicy działały restauracja i kręgielnia, a w parku stały pawilon muzyczny, mostki i kilka stawów. Starsze widokówki z początku XX wieku pokazują eleganckie alejki, mostki i wejście do parku. Dziś zachowało się niewiele. Żaden z zabytkowych budynków nie przetrwał. Zostały tylko ślady dawnego układu.
Ciekawostka: po regulacji rzeki w latach 70. koryto Oławy przesunęło się tak, że dziś przepływa dokładnie przez miejsce dawnego Domu Strzeleckiego. Tak twierdzą miłośnicy lokalnej historii.
Największe zmiany przyniosły właśnie lata 70. Do parku dołączono tereny dawnego cmentarza w części zachodniej, a wschodnie fragmenty przeznaczono pod zabudowę. Od strony miasta powstały amfiteatr, basen kąpielowy i obiekty sportowe. Park stracił wtedy wiele z malowniczego charakteru, o czym piszą lokalni autorzy. Od lat mówi się o rewitalizacji. Pomysły na nią przygotowywali m.in. studenci Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. W zaleceniach pojawiło się upamiętnienie dawnego cmentarza i zachowanie naturalnego charakteru terenu.
Co zobaczyć i robić w parku w Oławie
Podstawowa atrakcja to spacer. Alejki prowadzą wzdłuż rzeki, przy stawach i polanach. Jeden ze stawów ma niewielką wyspę, która dobrze wygląda na zdjęciach, zwłaszcza jesienią. Od strony ulicy Spacerowej i Kilińskiego widać, że park ma kilka różnych oblicz. Jedno z lokalnych opracowań dzieli go na trzy części o odmiennym charakterze. Warto więc nie trzymać się jednej ścieżki i zajrzeć w boczne alejki.
Na terenie parku i w jego pobliżu znajdują się:
- plac zabaw dla dzieci, nowoczesny i położony blisko alejek spacerowych,
- skate park,
- amfiteatr, w którym odbywają się letnie imprezy,
- pływalnia letnia,
- kompleks basenowy Termy Jakuba z zadaszonymi basenami, saunami i tężnią solną.
Termy Jakuba to oddzielna atrakcja, która sprawdza się też przy złej pogodzie. W ofercie są basen sportowy, basen rekreacyjny z gejzerami, armatkami i masażerami, a do tego strefa do nauki pływania i brodzik dla najmłodszych. Jest też zjeżdżalnia o długości ok. 70 m, dwie wanny jacuzzi, sauny i tężnia. Park i baseny dobrze się uzupełniają. Rano spacer, po południu woda albo odwrotnie.
Miłośnicy ptaków i spokojnych miejsc docenią okolice rzeki i stawów. Od wiosny do jesieni drzewa dają sporo cienia, co w upalne dni ma znaczenie. Zimą park jest cichy i pusty, ale część ścieżek bywa wtedy błotnista, bo teren jest podmokły.
Dla kogo ten park – rodziny, biegacze, podróżni
Najlepiej sprawdzi się u rodzin z dziećmi. Plac zabaw, skate park, baseny i alejki, po których da się jeździć na rowerku lub hulajnodze, to wystarczający zestaw na pół dnia. Biegacze i osoby spacerujące z psem też znajdą tu coś dla siebie, bo teren jest płaski i duży.
Sprawdzi się również jako przystanek dla podróżnych. Dworzec jest obok, więc kto ma w Oławie dwie godziny między pociągami, może tu odetchnąć. Nie jest to jednak cel, dla którego jedzie się specjalnie z drugiego końca Polski. Park to uzupełnienie wizyty w mieście. Główne zabytki Oławy to rynek z ratuszem, dawny zamek książęcy i kościół śś. Piotra i Pawła, powstały z przebudowy sali reprezentacyjnej zamku w latach 1833–1835. Po zwiedzaniu centrum park jest dobrym miejscem na odpoczynek.
Miłośnicy zadbanej, formalnej zieleni mogą uznać, że park wymaga renowacji. Niektóre fragmenty wyglądają nieco zaniedbanie, a pozostałości dawnego układu trzeba sobie domyślać. Za to nie ma tłumów i można pospacerować w ciszy.
Oława Park Miejski – jak dojechać, ceny i godziny
Park leży ok. 27 km na południowy wschód od Wrocławia. Usytuowany jest przy ulicach Spacerowej, Gazowej i Kilińskiego, w pobliżu dworca kolejowego. To zdecydowanie najwygodniejszy sposób dojazdu: pociąg z Wrocławia jedzie tu ok. pół godziny, a od stacji do parku dojdzie się pieszo w kilka minut. Samochodem wystarczy kierować się w stronę dworca i zostawić auto w jego okolicy lub na ulicach przy parku.
- Wstęp do parku: wolny. To miejski park bez bramek i biletów, dostępny przez cały rok.
- Godziny: park nie ma oficjalnych godzin otwarcia, ale po zmroku oświetlenie jest ograniczone, więc spacery najlepiej planować za dnia.
- Czas na zwiedzanie: od 45 minut na szybki spacer do 2–3 godzin z placem zabaw i odpoczynkiem. Z basenem to cały dzień.
- Termy Jakuba i pływalnia letnia: płatne, ceny i godziny zmieniają się w zależności od sezonu, więc przed wizytą trzeba je sprawdzić na stronie obiektu.
- Najlepszy czas: późna wiosna, lato i wczesna jesień. Zimą spacer jest możliwy, ale mniej przyjemny.
Buty warto wybrać wygodne, a po deszczu raczej takie, które nie przemokną, bo część ścieżek bywa mokra. Latem przydadzą się repelent na komary i woda, bo przy stawach i rzece owadów nie brakuje.